Als je droom gedragen wordt door anderen

Het genieten van de kleine dingen heb ik geleerd door mijn ouders. Onze ouders die mijn broers en mij elke keer wezen hoe mooi de natuur is, hoe waardevol een glimlach van een baby is en hoe belangrijk het is om waardering te uiten naar je medemens. Altijd lieten onze ouders ons de andere kant zien van een verhaal als we ergens tegenaan liepen. Als ik “gepest” werd door een vriendinnetje, kreeg ik het verhaal te horen hoe mijn vriendinnetje zich nu zou voelen of legde mijn ouders uit waarom ze zich misschien zo heeft gedragen. We werden niet in een hokje gestopt, we mochten zijn wie we waren met onze talenten en onze gebreken :).

Als klein meisje had ik altijd een droom wat voortkwam uit de basis die ik als kind kreeg tijdens de opvoeding. In elk vriendenboekje schreef ik weer opnieuw wat mijn diepste wens was: Dat er geen haat, ruzies en oorlog meer zouden zijn in de wereld. Oh ja, en dat ik nooit meer gekookte wortels hoefde te eten :).

Nu ik in mijn 34e levensjaar zit weet ik dat mijn droom niet zal uitkomen. Ik weet dat er haat, oorlog en ruzie zal blijven. De andere kant van het verhaal wordt namelijk niet gezien of niet verteld. We worden gekleurd door dat wat ons verteld wordt, door dat wat wij denken te zien bij anderen en we kleuren alles in door de bril waar we mee kijken.

Aangezien mijn diepste wens niet uit zou komen, heb ik 6 jaar geleden een nieuwe, iets realistische, droom bedacht: Het versterken en vermooien van onze GGZ-wereld. Geen hokjes, geen etiketten…. zijn wie je bent, vrij voelen en zoeken naar je talent ipv zoeken naar al je beperkingen. Vanuit gelijkwaardigheid, openheid en liefde. Mijn wens is vooral gericht op jeugdzorg met al onze kinderen……. Tot op de dag van vandaag doet het mij pijn als een kind het gevoel krijgt (door ons zorg- en onderwijssysteem!) dat het niet goed is zoals het is……

En gelukkig ben ik niet de enige: Een tijdje geleden kwam ik in contact met Ronald Helder, een IT-specialist in de zorg, die zich ook al jaren hard maakt om de GGZ-wereld efficiënter en mooier te maken. Ik deelde aan de telefoon met hem mijn idealen, onze ideeën vanuit Samen Sterk Zorg over een nieuw kwaliteitssysteem in de zorg en over mijn persoonlijke missie. Afgelopen vrijdag ontmoeten we elkaar en vertelde hij dat hij mijn verhaal weer had gedeeld met andere zorginstanties, ict-bedrijven ea. En wat was er gebeurd?…… Men is enthousiast en vindt ons concept en onze missie prachtig. Ze willen samen er voor gaan staan. Dat raakte mij ontzettend….

En dan zie je dat je droom opeens gedragen wordt door anderen en kan ik woorden geven aan dat wat ik de afgelopen 6 jaar heb geprobeerd neer te zetten als ondernemer. De gemeenschappelijke visie die wordt gedragen door ál mijn collega’s van Samen Sterk Zorg, het vertrouwen van gemeenten en ambtenaren waar wij mee mogen samenwerken, de scholengemeenschappen die voor dezelfde missie staan, de huisartsen en GGD die volwassenen en kinderen naar ons blijven doorsturen en voor andere zorginstellingen die met ons willen samenwerken….. jullie helpen mee met het dragen van onze droom!

Dankbaarheid……..

En nu ben ik benieuwd door wie nog meer. Wie begrijpt dit verhaal of wie draagt deze missie ook? Ik weet dat ik niet de enige ben……Laat het me weten…. mail via annelies@samensterkzorg.nl of whatsapp via 06-50810125 om binnenkort samen een kop koffie te drinken.

Maar ook wie voelt hier niets bij, of ziet het anders? Wie vertelt mij de andere kant van het verhaal? 2019 wordt het jaar voor mij om in gesprek te gaan met de andere zorginstanties en andere zorgverleners. Eind januari begin ik bij Lentis. Wie wil daarna het gesprek aan?

Als ik de andere kant kan zien en begrijpen, kunnen jullie misschien onze kant zien en begrijpen. Dan kunnen de zaadjes worden gepland….

Ik knijp mijn handen dicht, elke dag, als mens én als ondernemer!

Annelies