Informatiebommetjes voor ouders

Als je in Nederland zwanger raakt kom je automatisch in een informatiesysteem terecht wat gericht is om jou te helpen, de (toekomstige) ouder. Instanties, familie, overheid…. ze dragen allemaal hun steentje bij om kennis met je delen, zodat jij straks helemaal klaar bent voor je ouderschap. Superlief toch?

Een eerste keer dat je bewust wordt van dit ongeleid informatiesysteem, kán zijn wanneer je een zwangerschapstest doet bij de huisarts. Voordat ik de uitslag kreeg, werd me verteld door de huisarts dat het ook een windei zou kunnen zijn? Een windei? Hmmm zal dat iets kunnen zijn met de baby die tegen de darmen aan drukt? Of als iemand aan je vraagt hoe je zwangerschap verloopt en je aan geeft dat je af en toe misselijk bent, ga je ervaren dat iedereen je 1000 tips geeft om er van af te komen……. Wel weer super lief, maar wat moet ik nu kiezen?

En dan zit je samen als toekomstige ouders in de wachtkamer bij de verloskundige en zij heeft daar een rekje met informatiefolders…. over……….. allerlei zwangerschapskwaaltjes waar je nog nooit van had gehoord. Toch maar wat meenemen naar huis, je weet maar nooit wat jullie nog gaan tegenkomen tijdens de zwangerschap. Oh … en neem ook even een foldertje mee speciaal voor papa’s in spé, “steun zijn voor je zwangere partner”? En dan staat de kraamhulp bij je op de stoep om te kijken of je huis wel helemaal “babyproof” is en krijg je een hele grote map met prachtige stappenplannetjes die je kan gaan volgen, zodat wanneer de baby komt je alles perfect voor elkaar hebt.  Wat een informatie en wat fijn dat er zoveel kennis overal over is. Toch?

 

Kennis is macht, kennis delen is kracht

Als je kindje er is gaat de informatievoorziening gewoon keihard door hoor. Yes!! Altijd handig de goedbedoelde tips en adviezen van familie & vrienden die voor je gevoel al 100 kinderen hebben groot gebracht. Of het consultatiebureau die je kindje gaat “meten” en “testen” en aan de hand van de resultaten ook weer wat liefdevolle tips met je gaat delen. Misschien, als je geluk hebt, krijg je zelfs nog een foldertje mee, speciaal met het onderwerp waar je kindje misschien nu al een achterstand in heeft. Attent……

Oh en dan hebben we het nog geeneens gehad over de inentingen. Je krijgt zomaar zonder dat je dit hebt gevraagd een prachtig foldertje van het RIVM in de brievenbus. Een a-5 formaatje met alle ziektes die je kindje kan krijgen als ze geen inentingen krijgen. Het zinnetje  “in extreme gevallen kan je kind zelfs sterven” komt zelfs ter kennisgeving zomaar als een kadootje uit de folder. Hmmm… het tegelspreukje “Kennis is macht, maar kennis delen is kracht” gaat niet altijd op of wel? Ik zal ze wel moeten inenten nu. Maar aan de andere kant hoor je nu ontzettend veel ouders die hun kinderen niet inenten, of gedeeltelijk inenten, omdat de vaccins wat ze je kinderen toedienen schadelijk zou kunnen zijn voor je kind. Help, waar zijn we met zijn allen mee bezig? Mijn hersenen raken helemaal overvol met alle info. Het is oneindig, en het is in dit geval kiezen tussen twee kwaden…..

 

Hoe jij het beste je kindje kan opvoeden

En zo komen we langs prachtige informatiebommen, euh ik bedoel bronnen, waar je gevraagd en wederom ongevraagd te maken mee krijgt als ouder. En er komen er nog veel meer aan: Bij de kinderopvang hangen er weer 100 folders van peuterpuberteit tot kind&ouder yoga, er worden prachtige ouderavonden georganiseerd, met vaak oprecht heel veel leuke onderwerpen. Ook ga je daar als ouder de pedagogische medewerkers ontmoeten die meedenken en meehelpen hoe jij het beste je kindje kan opvoeden.

Of je hebt opeens gesprekken met ouders van andere opvangkindjes die zien dat je kindje een droge huid heeft in en nog een heel fijne tip geven van een zalfje die ze hebben gekocht bij een reformwinkeltje. Of je schoonzus merkt op dat haar nichtje toch echt wel erg achterloopt met praten in vergelijking met haar eigen kroost. Als je geluk hebt kent ze nog een goede logopediste die zich gespecialiseerd heeft in de taalontwikkeling van peuters, omdat een vriendin van haar een zoontje  ook dezelfde “problemen” had. Hmmmm… problemen? Je kindje heeft blijkbaar problemen….

 

Informatiebommetjes, dit keer op maat gemaakt

En dan eindelijk….. is het zo ver: Je kindje gaat naar school, waar ze nu zelf dingen gaat leren, zodat jij heel misschien stiekem de informatiebommetjes een beetje kan ontwijken.  Ze is immers al 4 jaar oud en kan zelf ook al een beetje beslissingen maken. Oh en heel fijn, ze gaat leren op school hoe ze haar veters moeten strikken. Yes, hoef je je als ouder daar in ieder geval niet in te verdiepen op internet 🙂 Alles is misschien een beetje spannend, dat hoort bij het loslaten, maar het geeft je ook een beetje meer vrijheid als ouder, toch?

En daar komt het…. de allereerste 10 minuten-gesprek tussen de leerkracht en jou. Oh chips nee, daar komt wéér een informatiebommetje voor mij als ouder. Dit keer eentje op maat gemaakt voor je kindje, met onder anderen de uitslag van haar eerste citotoetsje, speciaal voor kleuters. “Haar score is bovengemiddeld en ze sluit zich heel goed aan in de groep. Prima leerling! Het enige was ze nog lastig vindt is zelfstandig naar de toilet gaan. Maar dat hebben jullie vast wel gemerkt, door de natte broeken in het plastic zakje die ze elke keer weer meeneemt. Ik heb een foldertje met informatie over dit onderwerp, zodat jullie kunnen uitzoeken waarom ze nog steeds niet zindelijk is. In de folder aan de achterkant staan nog websites van specialisten op het gebied van zindelijkheidstrainingen.  Gewoon een tip hoor, kijk maar wat je er mee doet”…. Aha…. elk rapport is er een 10-minuten gesprek toch? Hoeveel rapporten krijgen ze tijdens hun basisschooltijd? 1tje…..please?

 

Ouders die falen als opvoeders

Oké….. je hebt dus meerdere soorten informatiebronnen die dagelijks hun kennis met ouders delen. Ik heb het nu nog geeneens gehad over social media, de televisie, tijdschriften ed. Waar ik nu heel erg benieuwd naar ben is wat een informatiebommetje met je doet? Zowel op bewust als op onbewust niveau? Ik zie namelijk in mijn praktijk en tevens in mijn eigen sociale kring dat heel veel ouders het gevoel hebben dat ze het niet goed doen. Zelf ouders die het gevoel hebben dat ze “falen” als opvoeders.  Zou het kunnen zijn dat we minder op ons zelf vertrouwen door al die informatiebommetjes die we overal om ons heen ontploffen?

 

Hoe kan je het beste omgaan met een informatiebommetje?

Hieronder heb ik een paar vragen voor je neergezet, die je jezelf kan stellen na het ontvangen van een informatiebommetje:

  1. Wie is de bron? Is het een ervaringsdeskundige, een bekende, een vreemde, een specialist, een website? En hoe betrouwbaar vindt jij deze bron?
  2. Heb je gevraagd om het informatiebommetje of kreeg je hem zomaar spontaan kado? Was je op zoek naar kennis?
  3. Hoe voelde jij je toen je het informatiebommetje hoorde? Voelde je je klein worden of heeft het je je juist versterkt?
  4. Wat is voor jou de toegevoegde waarde van deze informatie? Of de toegevoegde waarde voor je kind?
  5. En wat ga je met de informatie doen? Of heb je er al iets mee gedaan?

Als je jezelf deze vragen gaat stellen na een 10-minuten gesprekje op school, of na een informatief gesprek met de verloskundige over je iets te hoge bloeddruk, kom je in ieder geval dichterbij je eigen gevoel. En daardoor ook dichter bij je eigen oplossingen. Ik ben namelijk van mening dat we veel meer zelfredzamer mogen gaan worden als ouder en veel meer vertrouwen mogen krijgen dat we zelf weten wat het beste is. Ik geloof echt dat het fijner is dat je een informatiebommetje eerst eens goed gaat bekijken, voordat je hem laat “ontploffen”.

 

Hoe kan je het beste een informatiebommetje gooien?

En voor bronnen die regelmatig informatiebommetjes gooien naar ouders (waar ik zelf ook één van ben):

  1. Verpak je de bom in een oude krant of pak je de bom in een prachtig luxe cadeaupapier?
  2. Focus je je in het algemeen op het goede van de ontvangers? Of ben je altijd lekker kritisch?
  3. Is je informatie ervaringsgericht of wetenschappelijk onderbouwd? Of heb je het ergens gelezen in een tijdschrift?
  4. Wat is je doel van je bommetje? Dat jij een goed gevoel hebt omdat je iemand denkt te helpen? Of omdat je de ander een goed gevoel wilt geven?
  5. En als laatste voor de professionals onder ons: Wordt de ontvanger er zelfredzamer door? Of wordt de ontvanger juist afhankelijker van jou, de informatiebron?

Hoe dan ook of je hier nu iets mee gaat doen. Volg in ieder geval onderstaande informatiebom op:

Focus zoveel mogelijk op het goede! Want het gooien van positieve informatiebommetjes geven vele leukere explosies.


Vijf jaar businessbabe ;)

Vijf jaar ondernemer

Eindelijk, eindelijk, eindelijk….. Daar ben ik weer. Pedagoog en Kindertolk Annelies…. Besloten om in 2018 weer tijd, liefde en energie te stoppen in mijn eenmanszaakje. Vijf jaar geleden mijn eenmanszaakje begonnen en besloten om vooral met ouders te gaan werken. Maar hoe moest ik dat vorm gaan geven? Ik had op de universiteit en op het hbo vooral geleerd om met kinderen te werken. Ik begon ouders pedagogische adviezen, pedagogische trucjes te geven, maar dat voelde voor mij toch niet of ik ze echt hielp. Pas tijdens mijn postopleiding Presentchild Methode begreep ik wat ik anders mocht doen. Ik mocht gaan “vertalen” wat het kind eigenlijk echt tegen ouders wou zeggen.

Presentchild

Presentchild

Met één woord: PRACHTIG! Wat heb ik bijzondere trajecten mogen doen. Hoe mooi is het om een moeder te laten voelen dat ze goed is zoals ze is. Of dat een vader huilend van dankbaarheid bij je in de stoel zit…………. Dat maakte mij zo ontzettend gelukkig!! Ouders leren om van zichzelf te houden, om zichzelf te accepteren dat ze goed zijn zoals ze nu zijn, om ze te leren een knuffel te geven aan zichzelf. En het bijzondere is toch elke keer weer dat de problemen bij de kinderen echt minder werden en soms zelfs helemaal verdwenen. Er kwam zelfs een keer een prachtig puberjongetje naar mijn praktijk om te kijken wie die mevrouw is die zijn ouders zo had veranderd.

Pedagoog op Locatie 2.0

Nu bijna 5 jaar verder heb ik weer ruimte in mijn agenda gemaakt om weer verder te gaan met deze prachtige kindertolkconsulten. Ik heb natuurlijk een heel imperium opgebouwd (knipoog) met Samen Sterk Zorg (www.samensterkzorg.nl) en ik kan nu doordat de nieuwe directieleden en managers dit prachtige concept iets meer loslaten. Daardoor ontstaat er meer energie en tijd die ik kan gebruiken voor een nieuw concept: Samen Sterk Werk, MAAR ook voor mijn eigen bedrijfje P.O.L…. Eindelijk weer kunnen doen waar ik zo ontzettend veel van hou, waar ik als mens van groei, waar ik zelf altijd met tranen van geluk coachte….

Praktijk Klijndijk

5 jaar verder, 5 jaar meer ervaringen, 5 jaar meer fouten gemaakt, 5 jaar meer gezien waar mijn talenten liggen, 3 jaar moederschap, 5 jaar meer trainingen, 10 jaar ervaringsdeskundige….. Ik kijk ontzettend uit naar dit prachtige jaar!! Weet dat de deur altijd open staat in mijn Praktijk in Klijndijk als je de behoefte voelt dat ik een tijdje even naast je sta.

 

 

 


PresentChild Methode: De spiegeling van het kind naar de ouder

(Bron: www.presentchild.com)

Vanuit diepe liefde zien opvoeders graag dat hun kind gezond en gelukkig is en zich goed ontwikkelt. Dat is niet altijd het geval en drijft opvoeders soms tot wanhoop, frustratie, verdriet of woede over de situatie. Ze hebben er ‘alles’ voor over om het probleem van hun kind op te lossen en richten zich daar vol overgave op.

Het kind geeft met gedrag, spel, ontwikkeling of klachten signalen af die met de PresentChild methode gelezen kunnen worden. Wanneer ouders zich spiegelen aan hun kind gebeuren er bijzondere dingen: de boze buien of alsmaar terugkerende koortsaanvallen verdwijnen als sneeuw voor de zon, een kind wordt zindelijk of laat zich niet langer pesten, de (leer)ontwikkeling wordt gestimuleerd, zelfs PDD-nos of ADHD kan sterk verbeteren. En ook de ouders zelf worden er beter van.

De precisie waarmee een kind ons zijn (pure) feedback geeft, verschuift de focus naar onszelf. Er gaat een wereld voor ons open, het kind legt een directe link naar ons hart en geeft concrete antwoorden op levensvragen als: wie ben ik echt? Wat voel ik niet meer? Vanuit welke overtuigingen leef ik, ben ik opgevoed en voed ik op? Leer ik mijn kind iets af of leert het mij iets aan?  We gaan een mooie toekomst tegemoet als we luisteren naar de signalen van kinderen. Een wereld waarin ieder mens (groot en klein) welzijn en verbinding ervaart, op zijn/haar unieke wijze tot zijn recht komt en we respectvol omgaan met elkaar en de aarde. Dat is een groot verlangen voor de wereld en de mensen die haar bewonen. Het mooie is dat het gewoon begint bij jou en je kind.

Een oplossing voor de problemen van kinderen, een eye-opener voor volwassenen en een goede ontwikkeling voor de wereld. Het is een cadeau voor jezelf én voor je kind.

Wil je meer informatie over deze methode? Kijk dan op www.pedagoogoplocatie.nl/diensten/kindertolk-trajecten of op www.presentchild.com

 

 

Groetjes Annelies,

www.pedagoogoplocatie.nl

www.teamsamensterk.nl


Proefkonijnen gezocht :)

Hoi!

Wij zijn Jolien en Milou! Voor onze opleiding Pedagogiek en MWD (Maatschappelijk Werk en Dienstverlening), lijkt het ons ontzettend leuk om een gezin of individu te begeleiden/coachen/ondersteunen.  Wij kunnen jullie o.a. pedagogische en maatschappelijke ondersteuning bieden. Samen kunnen wij gaan kijken wat de beste mogelijkheid is om de hulpvraag aan te pakken. Hierbij doelen wij op een leuke en behulpzame samenwerking. De pedagogische ondersteuning kan bestaan uit: opvoedingsvragen, de draagkracht van de ouder(s) versterken, communicatie versterken tussen ouder en kind. De maatschappelijke ondersteuning kan bestaan uit: bevorderen van de zelfredzaamheid, ondersteuning en begeleiding, sociaal functioneren vergroten.

De aanmelding is vrijwillig en hier zitten geen kosten aan verbonden! Het is voor ons een interessante en leerzame ervaring om samen de juiste uitkomst te bieden. Wij worden begeleid door Annelies van P.O.L. Pedagoog op Locatie.

We zouden het heel fijn vinden als jullie hier aan mee willen werken. Voor meer info of voor een aanmelding kan je contact opnemen met Annelies@pedagoogoplocatie.nl en Milou@pedagoogoplocatie.nl.


20 dingen die ouders in het bijzijn van kinderen zouden moeten doen

Wanneer ze vader of moeder worden denken heel wat volwassenen dat ze bepaalde dingen niet meer moeten doen waar hun kinderen bij zijn. Toch hoeven ze hun gedrag en gewoonten helemaal niet te veranderen. Hier volgen 20 dingen die ouders in het bijzijn van kinderen zouden moeten doen.

 

 

1. Aan elkaar plakken en elkaar omhelzen

Even stoppen en elkaar aanhalen, liefkozen, de hand vasthouden, zich tegen elkaar aanvlijen op de bank in de kamer, elkaar omhelzen, oftewel elkaar liefhebben en dat laten zien! Kinderen willen zien dat hun ouders verliefd op elkaar zijn. Dat hebben ze nodig. Liefdevolle gebaren moeten er dagelijks zijn. Door dit voor te doen tonen ouders hun kinderen de verschillende manieren waarop je uiting kunt geven aan je liefde voor en gehechtheid aan de ander. Zij zijn hun eerste rolmodellen.

2. Kibbelen

Een woordenstrijd barst uit tussen beide ouders? Geweldig! Dat is een manier voor de kinderen om te leren hoe je volgens de regels van de kunst met elkaar ruzie kunt maken. Kibbelen, redetwisten, emoties laten zien net zozeer als je frustraties en uitbarsten in kwaadheid kunnen in feite voor de kinderen zeer opvoedend zijn, als de twee volwassenen dit doen met respect en zonder driftig te worden. De kinderen laten geloven dat het leven altijd gemakkelijk en vredelievend door hen onze woordenwisselingen te besparen is niet wenselijk. Ze moeten weten dat papa en mama kwaad kunnen zijn, maar dat ze ook in staat zijn erover te praten en hun geschillen bij te leggen.

3. Vloeken

Scheldwoorden gebruiken in aanwezigheid van de kinderen is niet zo funest als men denkt. Want door te schelden heb je een uitlaat voor een overkokende woede en bovendien de mogelijkheden om stress te verminderen. Onderzoek wijst zelfs in de richting dat mensen die godslasteringen uiten eerlijker en oprechter zouden zijn dan anderen die bepaalde grove woorden afkeuren. Door af en toe te vloeken – jazeker! – kan men kinderen de ongeschreven regels van het schelden en vloeken leren en hen tonen welke gedragingen in bepaalde levenssituaties acceptabel zijn. Ouders zouden niet moeten willen ontkomen aan het gebruik van bepaalde vloeken en krachttermen in aanwezigheid van de kleintjes.

4. Van mening verschillen

Het leven is geen kalme stroom. En geen enkele ouder zou de hypocriet moeten uithangen door hun kinderen voor te spiegelen dat ze men het altijd perfect met elkaar eens is. Een eigen mening hebben is belangrijk! Van de kennelijk meest effectieve manier om de vaatwasser te vullen tot aan politieke stellingnamen, iedereen heeft recht op een eigen gezichtspunt en kan dit openlijk uiten. Dat is het moment van confrontatie van ideeën en dat is voor de kinderen een zeer gezond leerproces. Ze begrijpen dat je het niet altijd eens hoeft te zijn en dat je respectvol uitdrukken de hoofdzaak is.

5. Verontschuldigingen aanbieden

Iedereen kan zich vergissen … zelfs de ouders! Ze hebben wat gezegd zonder eerst goed na te denken, hun stem verheven, waren onbeleefd, hebben hun woord niet gehouden of zijn een afspraak vergeten? Het maakt niet uit hoe of wat, als we excuses moet aanbieden aan onze partner kunnen we dat ten overstaan van onze kinderen doen. Wat een goed voorbeeld geven we daarmee! Verontschuldigingen aanbieden of om vergiffenis vragen toont aan dat zelfs volwassenen fouten kunnen maken. Wat belangrijk is, is dat we fouten erkennen en een gebaar maken of wat zeggen om alles weer recht te zetten.

6. Lachen

Volwassenen zijn niet altijd serieus! Kinderen hebben het gek genoeg nodig hun ouders grappen te zien maken en plezier te hebben. Ze kunnen elkaar grappen vertellen, de spot met elkaar drijven, naar humoristische voorstellingen of gewoon eenvoudig naar grappige video’s kijken. Lachen is een behoefte en een uitlaatklep. Hiermee kunnen we de ernst uit bepaalde situaties halen. Kinderen moeten dit in hun leven integreren door het voorbeeld te volgen van hun ouders. Bovendien versterkt samen lachen in de huiselijke kring en zelfs het hebben van “inside jokes” de familiebanden.

7. Naar elkaar knipogen

Kleine geheimen, die mogen ouders ook voor elkaar hebben! En de kinderen moeten deze ouderlijke en liefdevolle geheime verstandhouding kunnen opmerken. De ouders vormen een team en hun kleintjes moeten dat aanvoelen. Als zij merken dat hun vader en hun moeder maatjes zijn, elkaar een knipoog geven of betekenisvolle blikken uitwisselen dan geeft dat hun een geruststellend gevoel. Ze weten dat hun ouders een bijzondere relatie met elkaar hebben en dat zij niet alleen maar ouders zijn. Zij zijn ook geliefden, levenspartners, vrienden, enz.

8. Oplossingen zoeken

Bij een probleem moet je niet de moed opgeven, maar het moet ook niet zo zijn dat de ouders zich volledig terugtrekken om buiten het zicht van de kinderen een oplossing te vinden. Het is nodig dat kinderen zien dat de oplossing niet uit de lucht komt vallen, alsof er getoverd wordt! De oplossing komt voort uit een mix van ideeën en onder leiding van hun ouders. Het zoeken naar oplossingen, het uitwerken van een strategie, het voorzien van manieren om obstakels te omzeilen, het evalueren van mogelijkheden en het naar voren brengen van een nieuw idee zijn allemaal manieren voor de kleintjes om zich vertrouwd te maken met het concept van vasthouden en doorzetten. De ouders laten hun zien dat je bij een probleem actie moet nemen en niet moet verwachten dat het zich vanzelf wel oplost.

9. Lekker gek doen

Veel te vaak zijn ouders gestrest, moe en gespannen. Ze staan zichzelf maar heel weinig uitspattingen toe. Serieus moeten ze zijn. Ouder zijn, dat is werk! Als ouders echter in staat zijn lekker gek te doen, te spelen, te dansen, de clown uit te hangen, zichzelf toe te staan iets bijzonders te doen en gekkigheid te maken, zijn ze veel meer ontspannen en … zijn ze gelukkig! De kinderen profiteren daar natuurlijk van. Ze hebben toegang tot ouders die beter gehumeurd zijn en ze weten dat lekker gek doen normaal en nodig is. En ze leren de juiste manieren en momenten om dit te doen!

10. Elkaar helpen

Het is natuurlijk absoluut niet zo dat je in het leven volledig als eenling je gang kunt gaan zonder je iets aan te trekken van anderen. Kinderen moeten leren dat ze hun medemens moeten kunnen helpen en opmerken wanneer deze een beetje hulp nodig heeft. Ouders die elkaar ondersteunen laten hun nakomelingen zien hoe prachtig teamwerk is. Wanneer we een ander te hulp schieten tonen we empathie, een eigenschap die kinderen moeten kunnen ontwikkelen door omringd te zijn met concrete voorbeelden.

11. Hard werken

Ergens energie in steken, moeite doen en je hart en ziel in werk stoppen. Dat zijn mooie waarden om aan je kinderen over te brengen. Deze laatsten hebben de neiging te denken dat het geld automatisch uit een pin-automaat komt zodra ze het nodig hebben. Er met hun geleerd worden dat het ons werk is dat de centen binnen brengt. Het is helemaal niet nodig ze het hele raderwerk en de complexiteit van het werkend leven uit de doeken te doen, maar ze moeten begrijpen dat werk hoge eisen stelt alsook voldoening geeft. Het is door te werken dat we een salaris verdienen dat ons vervolgens in staat stelt bepaalde dingen te kopen. Maar afgezien van het verkregen salaris, is het belangrijk dat de ouders positief over hun werk praten. Geld zou niet hun enige motivatie moeten zijn. Een ouder die zich heeft ontplooid, die succesvol is en met passie over het werk praat zal de kinderen aanmoedigen in zijn/haar voetstappen te volgen en werk niet te zien als een vervelende verplichting.

12. Elkaar complimenteren

Onderling moeten ouders elkaar complimenteren met hun successen, elkaar aanmoedigen hun plan niet op te geven en vooral trots op elkaar zijn. Deze positieve, gezonde en motiverende atmosfeer straalt vanzelfsprekend af op hun kleintjes. Ouders die met elkaar concurreren of jaloers zijn op elkaars successen geven geen goed voorbeeld. De kinderen reproduceren deze negatieve gewoonten en zullen niet in staat zijn blij te zijn over de sterke staaltjes van hun gelijken, in plaats van trots en gelukkig voor hen te zijn. Het erkennen van het talent van anderen zou ons niet het gevoel moeten geven dat we minder waarde hebben.

13. Interesse in elkaar tonen

Als paar hoeven beide ouders niet altijd alles samen te doen en dezelfde interesses te hebben. Natuurlijk hebben ze bepaalde dingen gemeenschappelijk. Maar het is ook van belang kinderen te tonen dat ieder zijn eigen persoonlijke passies heeft. Waar het om gaat, is dat ieder van hen interesse heeft in wat de ander doet. Een partner kan zich interesseren in de vrijetijdsbesteding van de ander door vragen te stellen, door ernaar te kijken en hem te laten tonen wat hij doet, hem te begeleiden bij diverse evenementen verbonden aan zijn project, enz.

14. Rust nemen

Het is normaal dat ouders soms moe of zelfs uitgeput zijn! Een ouder kan tegen zijn kinderen zeggen dat hij moe is en uit moet kunnen rusten. Nog beter is het als een andere ouder het overneemt. Weten dat hun ouders elkaar ondersteunen en op dezelfde missie zijn is voor kinderen geruststellend. “Laat het eten maar aan mij over” is een succesvolle aanpak die ervan getuigt dat ouders binnen hun team zonder onderscheid elkaars rollen kunnen vervullen. Niets ligt vast, alles is dynamisch, alles verandert De kinderen zijn de winnaars!

15. Elkaar de ruimte laten

De ouders hoeven niet voortdurend samen te zijn. Beiden zouden dingen alleen moeten kunnen doen of samen met vrienden, zonder dat de ander daarbij is. De kinderen zullen echt niet denken dat hun ouders niet meer van elkaar houden. Ze zullen eerder weten dat ze voldoende vertrouwen in elkaar hebben om elkaar de ruimte te geven. Zo leren ze hun kinderen niet altijd afhankelijk van elkaar te hoeven zijn om iets te doen. Bovendien, als een ouder het nodig heeft om thuis even alleen te zijn, en de andere ouder dit terugtrekken uit het gezinsrumoer accepteert, toont dit de kinderen dat de behoefte om af en toe alleen te willen zijn normaal is.

16. Elkaars gevoelens bespreken

In bepaalde gevallen zijn de kinderen gelukkig als ze zien dat hun ouders als een rots in de branding zijn maar in andere gevallen moeten ze ook te maken krijgen met hun kwetsbaarheid. Ouders doorleven allerlei soorten emoties. En ze moeten deze zonder schaamte en ongeremd kunnen uiten. Voor de kinderen is zien dat hun vader of moeder een moeilijk moment, een teleurstelling, een moment van twijfel of een grote vreugde beleeft, heel geruststellend. Temeer, daar dat de emoties zijn die zijzelf op school en in de crèche ook beleven. Doordat ze beseffen dat hun ouders deze ook doormaken en ze door hen verwoord zien worden, leren ze emoties en gevoelens beter herkennen. Het is een leerschool!

17. Huilen

Een vader of een moeder huilt. En ja, ook ouders laten een traan als ze een film bekijken, of als ze slecht nieuws vernemen, als ze pijn hebben, als overstroomd worden door emoties, als ze oververmoeid zijn en zelfs als ze overlopen van geluk Niemand zou zijn tranen moeten verbergen, want deze uiting laat een emotie zien. Tranen inhouden, is het wegstoppen van gevoelens. Zonder melodramatisch te worden zouden ouders zichzelf toe moeten staan om in aanwezigheid van hun kinderen te huilen. Ze tonen dan niet hun zwakheid of kwetsbaarheid maar veeleer hun hart.

18. Koken

Maaltijden verschijnen thuis niet vanzelf en om ervoor te zorgen dat de kinderen dat principe begrijpen moeten ze hun ouders zien koken. Op sommige avonden is de hele familie druk, druk, druk. De kinderen maken hun huiswerk of ze spelen, terwijl een van de ouders kookt en de ander andere taken uitvoert. Maar toch is het belangrijk om zo nu en dan samen de maaltijd klaar te maken. Nog beter. De kinderen kunnen helpen. Mama kookt niet zo goed als papa? En als hij het gezin eens een cursus gaf? Anderen ook plezier in koken bezorgen kun je door je kennis over te dragen rond een … soepketel.

19. Ontspannen

Het dagelijks leven lijkt vaak op een krankzinnige wedloop. De planning is krap, de tijd is kostbaar en geoptimaliseerd en de taken stapelen zich snel op. Ouders hebben desalniettemin ook behoefte om zich te ontspannen en zouden dat moeten doen in aanwezigheid van hun kinderen in plaats van te wachten tot die in slaap zijn. Anders zouden de kleintjes kunnen gaan denken dat volwassen zijn betekent dat je nooit even kunt stoppen. De tijd nemen om je te ontspannen en even op adem te komen is belangrijk. Zo niet dan zullen de kinderen zelf ook bol gaan staan van de stress.

20. Dromen

Droom over reizen, grote renovaties, op vakantie gaan, een andere baan, weer gaan studeren, enz. Maak plannen waar de kinderen bij zijn, zodat ze zien dat het normaal is om iets nieuws te willen. Dromen over wil niet per se zeggen dat we niet tevreden zijn met onze situatie maar eerder dat we ons ervan bewust zijn dat wij de hoofdrol in ons leven spelen. Door plannen te maken en door dromen te hebben terwijl ze concrete stappen nemen om die te bereiken, tonen de ouders dat iedereen zijn toekomst in eigen hand heeft.

Bron: MSN.com